|
|
Reisverslag van Marc Bij Catfish Camp Caspe.
|
|||||||||||
|
Meervalvissen bij Caspe, Catfish Camp Caspe, laatste week van juli 2010, Sinds een aantal jaar gebruik ik een deel van mijn vakantie om erop uit te trekken naar verre oorden met als doel het vangen van grote vissen en meervallen Na de Po, Italie, meervalvissen, the Keys,V.S. Tarpon/Goliath Grouper. Riomar, Ebromonding, Spanje, meervalvissen. Had ik nu het plan het beroemde meerval kamp in Caspe in de Spaanse binnenlanden te bezoeken. De site van het bewuste meerval camp zag er veelbelovend uit, net als de vangstmeldingen. Groot was mijn nieuwsgierigheid en mijn verlangen, dit jaar, een reis ernaartoe te plannen. Na een telefoontje met Gert, de baas van Catfish Camp Caspe, krijg ik groen licht, ik kan de volgende week, de laatste week van juli, 7 dagen terecht. Mijn verzoek 6 dagen met visgids Gerard te mogen meervalvissen wordt gehonoreerd. Belangrijk, want meervalvissen in mijn eentje, is niet te doen. Denk maar eens aan het uitvaren van de lijnen, het bijvoeren, het sjouwen van de spullen, om nog maar te zwijgen over de dril van een serieuze meerval! Zo’n monster van boven de 2 meter en dan het prettige gewicht van boven de 70 kilo. Lekker! “Trek jij hem effe alleen aan de kant… ,“maak er ook effe een paar foto’s van, liefst een paar mooie, waar je zelf, samen, met de meerval op staat…?! Het is duidelijk dat ik geluk heb, ik kan op zeer korte termijn terecht, een stacaravan is nog vrij en ik heb het grote geluk dat Gerard beschikbaar is. Wel besluit ik om mijn eigen spullen mee te nemen. Dit betekent dat ik niet met het vliegtuig, maar met de auto ga. 1550 kilometer in een slordige 14 uur. De Reis Twee opties Optie 1: Via Bordeaux, vnl. over de tolwegen, richting Zaragosa naar Caspe. Optie 2: via Parijs, Toulouse en een stukje secundaire weg, de kortste optie. De route kost weliswaar iets meer tijd. Maar is een stuk gunstiger voor de portemonee. 14,5 uur 1460 km Als prijsbewuste Hollander kies ik voor optie 2.
Catfish Camp Caspe, heeft een idyllische ligging… Na precies 14 uur word ik opgewacht door Yacinta, de vrouw van Gert. Het is op dat moment aardedonker en na een drankje word ik naar mijn Caravan gewezen en wordt me verteld dat er morgen ontbijt is met de andere gasten, of ik zin heb om mee te ontbijten? Uiteraard zeg ik daar geen nee tegen. Na het ontbijt, ontmoet ik Gerard, mijn visgids. Gerard is een correcte jonge gast die sinds 2 jaar in vaste dienst is bij zijn ouders, Gert en Yacintha. Na een babbeltje over vistechnieken en stekkeuze wil Gerard weten wat mijn doel van deze trip is.
“Een karper van boven de meter en een meerval van meer dan 2 meter vangen, dan breek ik twee records in een reis,” dat is mijn antwoord. Gerard zegt dat het eerste spannend zal worden, het tweede, de meerval van meer dan 2 meter moet te doen zijn. Karpers worden hier zwaar, soms wel tot 50 pond, maar zoals iedereen weet, worden maar weinig karpers langer dan een meter. Wel is het volgens Gerard mogelijk per dag een flink aantal zware karpers te vangen. Je moet volgens hem alleen je stek goed opbouwen. Wanneer er karper op de stek is moet je goed bijvoeren om ze daar te houden. Precies om 10:00 uur reizen we af naar de stek on te gaan meervalvissen waar volgens Gerard op dit moment de omstandigheden goed zijn. De stek, 30 km stroomopwaarts, is bereikbaar via een uiterst ontoegankelijke landweg en ligt midden in de ongerepte natuur van het Spaanse platte land. Gelukkig heeft Gerard een 4x4- terreinauto zodat we dit ruige hotseknotspad kunnen nemen. Het is ondenkbaar deze weg met een normale auto te pakken, dan krijg je geheid pannen. Onderweg krijg ik direct een goed gevoel. Wat een natuur! Een mengeling van een soort maanlandschap en het typische rotsenuiterlijk van het landschap dat je vaak in oude spaghettiwesterns ziet, daartussenin meandert een prachtige grote rivier met een diep groene kleur, de Ebro, die aan het eind van de rit uitmondt in een enorm bassin, de stuw. Het enige dat we onderweg tegenkomen is een stokoude herder met een enorme kudde blèrende schapen en geiten en een opvallend rustige schaapshond die de hele kudde bewonderenswaardig goed onder controle heeft. Verder zien we niemand, helemaal niemand en dat is precies wat ik wil: vissen in de ongerepte natuur!
Gids Gerard aan het roer Om 12:00 uur hebben we de spullen in de boot, het weer is prachtig. Een graadje of 32 en een lichte, aangename bries. Deze bries is volgens Gerard, de gids, perfect. Ik wrijf in mijn handen, dat betekent dus vis vandaag... Nee zegt Gerard, dat weet ik nooit zeker, wel is het zo dat we door dit briesje veel minder last zullen hebben van muggen. De oever van de Ebro is wisselend. Of een hele korte, moeilijk toegankelijke steile oever, met direct behoorlijke rotspartijen of een wat vlakkere, met hoog helmgras, begroeide kant, waar je wel een mooie visplek kunt creëren. Wanneer we na vijf minuten varen onze, met markers aangeduide, visstek bereiken spring ik enthousiast aan wal, ik loop een metertje of zeven de oever op en leg het anker goed stevig in het hoge gras- Binnen tien minuten hebben we ons geïnstalleerd, ik heb de spullen opgesteld en Gerard heeft ondertussen de onderlijntjes geknoopt. Het zijn onderlijnen van Kevlar, dit i.v.m. de bek van de meerval die bestaat uit twee rijen van duizenden kleine, dicht op elkaar staande tandjes, die dienen als een zeg maar boven en onderlaag van schuurpapier om vissen die gevangen worden te pakken nooit meer los te laten. Deze bekken maken gehakt van nylon en Dyneema, vandaar de keuze voor het slijtvaste Kevlarmateriaal. Hoe nu te vissen op deze meervallen? 5) Dood aas, aangeboden op de bodem, witvis, karper, of inktvis 6) Met kunstaas, trollend, jerkend of indraaiend. 7) Pellets (een soort van opfokvisvoer in de vorm van brokken samengeperst meel met een sterke vis/vleesgeur, zo groot als een dobbelsteen, aangeboden op de bodem aan een zeg maar stevige variant “Boilie-hair” vast lood- systeem Omdat, sinds 2009, het in Spanje, verboden is met levend aas of met een dode karper of dode witvis te vissen, kiezen we voor optie 7, Pellet-vissen.
Vissen gaat niet alleen om het vangen van vis. Vertoeven in deze natuur is een genot op zich. De vier hengels worden beaasd met Pellets en een vast loodsysteem. Het stroomt in deze tijd van het jaar maar heel matig, toch wordt er nog een dikke 300 gram lood aan een wartel met een breeklijn gemonteerd. Deze breeklijn is nodig omdat er op veel plekken allerlei obstakels op de bodem liggen. Zijn het geen boomstronken van een oude boomgaard dan zijn het wel resten van oude huizen waar 30 jaar geleden gewoon water overheen is gegaan… Om 12:30 uur liggen de hengels, met elk 3 of 4 pellets aan de haak, keurig op de diepste plek in deze rivier. Gerard heeft met zijn dieptemeter exact bepaald waar de oude, originele rivierbedding zich bevindt en precies daar heeft hij onze voerplaats aangelegd. Het is er zo blijkt een meter of 12-14 diep. Op de rest van deze plaats is het een goeie 8 meter diep.
Na een kwartier al de eerste aanbeet, een leuke vis van 1,53 mtr. Ik heb me nog maar net met antimuggenspul ingesmeerd of ik zie dat de rechtse hengel een zwakke tip op de top krijgt. Even houd ik op met smeren, weer zie ik een uiterst subtiel tikje… direct pak ik mijn hengel in de hand, mijn lijn valt slap. Onmiddellijk besef ik: een “toezwemmer,” met gevoel draai ik snel wat lijn in en tracht ik contact te maken met de vis, enkele meters later heb ik mijn gewenste contact, weer krijg ik een subtiel tikje, ik besluit niet te wachten, maar direct een enorme hengst aan de vis uit te delen. Hangen! De vis, waarschijnlijk een meerval, aan de weerstand te voelen, stoomt er onmiddellijk tussenuit, diagonaal naar rechts, en van me af. De slip van mijn reel, staat erg zwaar afgesteld, de vis heeft er moeite mee en weet er alleen in het begin via korte agressieve beuken af en toe doorheen te komen. De eerste vijf minuten blijft de vis zich dwars van me met een gedraaid lichaam, midden in de stroom, opstellen. Op deze manier verspilt de vis weinig energie en geeft ‘ie mij maximale weerstand, echt veel verplaatst hij zich dus niet. Na vijf minuten krijg ik controle over de vis en weet ik hem stukje bij beetje naar me toe te pompen. twee minuten later weet Gerard de vis met een bouwvakhandschoen en de meervalbekgreep de kant op te trekken. De eerste “Caspemeerval” ligt op de kant naar adem te happen. De meetlat geeft 1,53 mtr. aan, niet overdreven groot, wel een mooie, taaie vis. Dikke rug, mooie mosgroene kleur. Na wat fotootjes gaat hij weer rap terug de rivier in. Soepel zwemt hij weg. Na een kwartier mijn eerste meerval op deze mooie plek in de Ebro. Het valt me niet tegen. Een uur gebeurt er niets, dan weer een voorzichtige lichte tik op de hengeltop, nog een en… nog een, direct sla ik aan, omdat ik niets voel loop ik direct naar achter en sla nog maar een keer aan. Nu wel contact de vis peert er direct tussenuit. Dan, ineens geen contact meer. Los! Met een klotengevoel laat ik me in mijn stoel neerploffen, weer een “toezwemmer” en deze keer minder geluk met het aanslaan. Jammer, deze vis was groter, voelde zwaarder aan en nam direct veel meer lijn van de reel. Twee aanbeten in een uur en een kwartier… er zullen er nog wel meer komen schat ik zo. 13:45 uur weer een aanbeet, en… je raad het al, weer een toezwemmer. Geroutineerd als ik inmiddels ben op het gebied van toezwemmer en co. haak ik de vis met de overtuiging van een professional. Na een stevige dril van tien minuten, waarbij deze vis m.n. bij de kant pas echt losgaat in de dril. Wordt de meerval kundig aan land gebracht door Gerard. De meetlat geeft deze keer 1.84 mtr. Aan. Tevreden laat ik, na een paar kiekjes, de vis terug in het water glijden. We spreken af dat de volgende vis voor Gerard is, hij is dan wel gids, ik wil graag dat hij ook een visje pakt, hij is er toch bij en we vissen dankzij hem met vier hengels i.p.v. twee, wat het geval zou zijn wanneer ik alleen gevist zou hebben. In Spanje mag je p.p. met twee hengels vissen, niet meer, aangezien Gerard zelf uiteraard ook een vergunning heeft, betekent 2 plus 2= 4 hengels in totaal. Vandaar. 15:30 uur Aanbeet nr. vier, deze keer geen toezwemmer, maar een vis die, na twee tikjes op de top even niets meer van zich laat voelen. De lijn blijft strak staan, net op het punt dat ik de hengel weer terug in de steun wil plaatsen, krijg ik opnieuw een tik, nu een harde, op de hengeltop. Direct dreun ik terug, hangen! In tegenstelling tot de vorige vissen, spuit deze vis er direct met een lange run vandoor. Er wordt in een rap tempo een metertje of 20 van mijn Reel afgetrokken, daarna gaat hij kopschuddend dwars in de stroming liggen, voorzichtig kijk ik of ik de vis wat naar me toe kan pompen, het antwoord van de vis hierop is weer een run van 20 meter, de lijn giert van mijn spoel, ik heb totaal geen invloed op deze vis. Ik besluit om iets minder druk op deze vis uit te oefenen, de vis blijft hierop ook rustiger, langzaam weet ik wat lijn terug te winnen. Ineens zwemt de vis links diagonaal naar me toe. Als een gek probeer ik, door zo snel als ik kan te in te draaien, de vis in zijn tempo bij te houden zodat de lijn niet slap komt te hangen waardoor ik het contact met de vis zou verliezen. Gelukkig krijg ik net op tijd weer contact met de vis en is de lijn is niet echt slap komen te vallen, sluwe vechter deze vis. Opnieuw staat hij dwars in de stroming, nu links van me. Ik weet niet waarom de vis nu precies daar naartoe wilde, maar het bevalt me niets. Pompend breng ik de vis wat dichter bij me en win wat terrein. Plotseling, als een logge locomotief, laat de vis opnieuw merken dat niet ik, maar hij, op dit moment, de baas is. Weer wordt er, tot mijn verbazing, een grote hoeveelheid lijn van mijn reel afgesleurd. De vissen hier zijn mooi en verbazingwekkend sterk. Na twaalf minuten komt de vis, met hulp van Gerard op de kant. Deze vis is beduidend groter dan de vorige en heeft een hele aparte zuiver lichtgrijze marmertint, een prachtige vis die blaakt van gezondheid, brede rug, dikke, stevige, maar geen hang-,buik.
Loeisterke, opvallend mooie, grijsgemarmerde vis 1e dag direct mijn P.r…! 2,00 mtr. Wanneer Gerard de vis op de meetlat legt geeft deze precies 2 meter aan! Even kan ik een vreugdekreet niet onderdrukken, een nieuw P.r.! Mijn grootste vis ving ik tot nu toe op de Po, in Italië, die was 1,92 mtr. Het doel van deze trip was het vangen van een karper van boven de meter en een meerval van minstens twee meter. Op de 1e dag verbreek ik direct mijn P.r. voor wat betreft meerval, te mooi om waar te zijn. Mijn dag kan niet meer stuk! 16:40 uur Genietend van een wijntje en een stokbroodje, vraag ik Gerard of hij de volgende aanbeet wil aanslaan en drillen. Ik wil wil even in alle rust genieten van mijn middagmaal. Ik heb het nog niet gezegd of de meest rechtse hengel slaat met een enorme beuk krom en Gerard zie ik als een tijger met een sprong zich naar de hengel verplaatsen. In no time wordt de hengel uit de steun gepakt en is Gerard fanatiek zijn vis aan het drillen. Aan het vechtgedrag te zien is het opnieuw een grote vis. Eerst een aantal kopstoten gevolgd door twee of drie stevige, niet te stuiten runs waarbij gewoon 20 tot 30 meter Dyneema van de spoel wordt gerost, daarna tactisch en economisch dwars in de stroming gaan liggen zodat de vis weinig energie verspeelt maar veel weerstand geeft en tijd wint om enigszins te herstellen.
Een “goudgelige, mosgroene,” 1,92 mtr. Voor Gerard… Na een minuut of zeven komt de vis dichter naar de kant en krijgt Gerard invloed op de vis. Pompend weet Gerard na tien minuten de vis naar de oever te drillen zodat ik een prachtige goudgelige, mosgroene Meerval van 1.94 cm. Vakkundig met de meervalgreep de kant op weet te trekken. Na een High Five en wat foto’s glijdt ook deze meerval weer terug het water in, Gerard achterlatend met een grote “Big smile” op zijn gezicht. Tijd voor mij om mijn middagmaaltje verder te verorberen… Vangstresultaten dag 1) 1,53 1,83 1,64 2,00 1,94.
Op dag 2, kletsen we wat over de goede resultaten van de eerste visdag, nog steeds ben ik lichteuforisch over mijn 2-metervis, waarmee ik direct de helft van mijn doelstelling heb bereikt. Gerard grijnst en zegt, I told you… er aan toevoegend dat er waarschijnlijk nog grotere zullen volgen. Kort hebben we het over onze karperstek die we 75 meter links van onze meervalstek hadden uitgekozen. 20 kilo gekookte Mais en een zak boilies van 5 kilo waren nog niet succesvol om karper op deze stek te laten arriveren. Ik spreek mijn hoop uit dat het de 2e dag wel zal lukken en dat ik actieve karper op mijn stek krijg. Gerard haalt zijn schouders op en zegt: is het vandaag niet dan komt het morgen, we blijven gewoon doorvoeren, jij zult jouw karper nog wel tegenkomen, geloof me… Deze dag is opnieuw een goede dag, op 27e juli vangen we zes meervallen. De vierde vis die ik vang is een onbesnut sterke, 2,02 meter grote meerval, die de sport meer dan waard is. Ook vang ik mijn eerste karper. Deze karper is er direct eentje waar je van gaat glunderen, 94 cm. En 31 pond, niet slecht voor een eerste vis!
2,02 mtr. Erg zware vis, in de brandende zon De eerste karper heeft zich op de voerplek gemeld, 94 cm. 31 pond. Vangstresultaten dag 2) Meerval: 1,23 1,77 1,00 2,02 1,68 1,93. Karper: 94, (31 pond) Dag 3 wijkt weinig af van dag 2, opnieuw zijn de vangsten goed. Onder een heerlijk zonnetje met een zacht briesje vangen we de ene na de andere meerval, ook verspelen we een aantal vissen door een mindere aanslag of een slecht gecontroleerde onderlijn die waarschijnlijk doorschuurt op de venijnige, schuurpapierachtige, rij tanden van de gehaakte meerval. Zonde, waarschijnlijk worden we door de goede resultaten minder scherp en controleren we onze spullen inmiddels minder waardoor we onnodig vis verspelen. Niettemin mogen de resultaten er zijn… Vangstresultaten dag 3) Meerval: 1,54 1,80 1,40 2,01 1,92 Karper: 88
Dag 3, Dag 4, veel matig grote, meerval, erg agressieve aanbeten en twee karpers. Vangstresultaten dag 4) Meerval: 1,54 1,03 1,83 1,49 1,24 1,10 Karper: 71 86 Dag 5, het weer is omgeslagen, enorme regenbuien in de avond en nachturen. De gehele volgende dag is het bewolkt en grauw, er valt nog een licht motregenbuitje, de karper wordt steeds actiever maar de meerval laten het afweten, op een na… Als ik na de 3e dril van een flinke karper mijn karperhengel op scherp stel, zie ik uit mijn ooghoeken dat mijn rechtse meervalhengel twee felle optaters krijgt, in een wip en scheet ben ik bij de hengel, pak deze in de hand en zie de lijn slap vallen. Direct begin ik te draaien tot ik deze weer enigszins strak heb staan, nu komt er een heel klein “ini mini” tikje op mijn top. Omdat ik zo gefocust ben op aanslaan bij een volgende tik, sla ik in een reflex toch op deze veel te kleine tik aan. Tot mijn verbazing slaat de hengel direct krom als een hoepel. Contact! Gelukkig vis. Gerard vraagt, “en, hoe groot denk je?” Ik weet niet wat ik van deze vis moet denken, hij gaat niet echt door de slip en doet niet al te veel, ook heb ik hem al een meter of 30 dichter naar de kant weten te krijgen, zonder dat er van een echt pompende en kopschuddende dril sprake is geweest. Ik zeg Gerard dat ik hem op 1,70 schat, deze vis, meer niet. Wanneer ik de vis vervolgens weer 20 meter dichter bij de kant krijg zie ik Gerard al het landingszijltje klaarleggen en natsprenkelen. Vreemd, ik zie nog steeds niks aan de oppervlakte komen, iets wat normaal is wanneer je zo veel invloed op een vis hebt tijdens de dril. Inmiddels is de vis tot 30 meter van de oever genaderd en dus nog een groot stuk dichterbij gekomen. Dan ineens actie! Een run van 30 meter, gevolgd door heftig kopschudden, traag heen en weer zwemmen en niet dichter bij de kant komend, blijft de vis nu op afstand. Vervolgens weer een stabiele logge run, de slip giert het uit. Opnieuw 20 meter lijn van mijn spoel. De macht over de vis ben ik inmiddels volledig kwijt. Wat een sport, dat meervalvissen! Het duurt vervolgens nog eens 8 minuten voordat we dit beest zo ver hebben dat we hem kunnen landen. Na een dril van in totaal 13 minuten ligt er een prachtige meerval voor onze neus naar adem te happen. De meetlat geeft deze keer 2,19 meter aan! Blij als een klein kind vis ik de laatste twee uur verder, zonder nog een teken van leven te bespeuren.
Het gaat maar door met karper (bijna alles boven de 90 cm) en 2 meter-plus meervallen, mij hoor je niet klagen… 92 cm. Karper. 2,19 mtr. Meerval. Vangstresultaten dag 5) Meerval: 2,19 Karper: 92 91 83 cm.
De 6e dag is het weer zoals het de eerste drie dagen was, er is sprake van een stralend blauwe lucht, de vochtigheidsgraad is beduidend lager dan tot dusver en dat maakt het vissen behaaglijk.
In de blakende zon, een leuke 2,15 mtr. voor Marc, deze dag zou uiteindelijk een compleet gekkenhuis worden. De ene na de andere vis moest gedrild en geland worden…
Waarschijnlijk heeft de “dieetdag” van gisteren de aasactiviteit aangewakkerd want van begin tot het eind krijgen we te maken met de ene na de andere aanbeet, zowel meerval als karper weet ons aas te vinden. Het resulteert in een knotgekke dag waarin ik op een bepaald moment een beer van een karper land, deze in het net moet laten liggen om vervolgens even met een meerval aan de slag te gaan die me handen vol werk geeft. Na tien minuten met een kromme hengel in mijn poten te hebben gestaan, geef ik de hengel even aan Gerard. Ik had zo’n last van mijn blauwe plekken in mijn schaamstreek. Door de vele meervaldrillen van die dag had ik een aantal meervallen, waaronder deze meerval zonder “Fightbelt” gedrild, en daar betaal ik nu de tol voor. Als je zonder Fightbelt een grote vis drilt plaats je de achterkant van de hengel in je schaamstreek, wanneer je dat vaak doet wordt alles redelijk blauw en gevoelig… Ook Gerard voelt direct dat dit een beer van een vis is. Ik heb mijn gordel inmiddels om en neem de hengel terug van Gerard. De vis doet wat hij wil en gaat er vrolijk vandoor, tegen de stroom in nota bene, worden grote stukken dyneema van de spoel getrokken, als een locomotief gaat deze vis kriskras door de Ebro! Naast me hoor ik Gerard, vloekend, gvd, “nee hè,”mompelen. Vervolgens staat ook Gerard met een kromme hengel in zijn hand een vis te drillen. Zo goed en zo kwaad als het kan weet ik deze gigant na een kwartiertje, dichtbij de kant, aan de oppervlakte te krijgen, even moet ik slikken als ik de kop van het beest zie. “Dit grootste toe nu toe” schreeuw ik enthousiast naar Gerard. “Ja lekker dat je die juist nu er aan moet hebben.” Is het droge antwoord van Gerard. Met veel pijn en moeite weet Gerard een positie naast me in te nemen en met zijn tweeen staan we vrolijk te drillen. We kijken elkaar aan en zeggen tegelijk. “wat een gekkenhuis vandaag!” Terwijl Gerard in zijn rechterhand zijn eigen hengel houdt, pakt hij op het moment dat mijn vis letterlijk voor apengapen ligt, mijn hengel kort over zodat ik met een poging en een volle krachtsinspanning mijn eigen monster aan de kant kan sleuren. Gerard drilt zijn vis uit en onthaakt deze vlug. We schatten deze vis op 1,50 mtr. Terwijl de vis wegzwemt wordt mijn vis gemeten. Althans dat probeert Gerard, precies op dat moment gaat mijn Optonic van mijn karperhengel loeiend af. Gerard, sprint er naartoe, slaat aan en drilt opnieuw, deze keer een karper. Ik laat mijn meerval, ter vergroting van zijn overlevingskansen, weer terug in het water glijden. Ik glijd erachteraan, uiteraard houd ik het beest stevig met een werkhandschoen in de bek vast zodat hij me niet kan ontglippen. Nadat Gerard klaar is met de karper, deze meet 84 cm. Gaat hij naar de nog in het net zittende karper. De karper blijkt 94 cm. Te zijn en is erg dik. We besluiten om ook deze vis toch nog maar even in het net te laten liggen omdat we hem op de foto willen vastleggen. Als we eindelijk aan de monster meerval toekomen schrikt ook Gerard van de grootte van deze vis. Het is niet zo zeer de lengte, maar veel meer de omvang en de zware bouw van deze meerval die indruk maakt. Wat een enorme kop heeft deze vis! Boven deze kop zit ook nog eens een enorme bult die je bij grote zware karpers vaak ziet. Deze bult is het begin van zijn rug. Een werkelijk monstrueuze meerval, die uiteindelijk 2,22 meter op de lat legt en, zo schat Gerard, minstens 85 kilo zwaar is. We varen nog één keer onze karperhengels uit en nog voordat Gerard terug is staat mijn Optonic al weer te loeien, beet! Een karpertje van 64 cm. Is de buit. Vervolgens vangen we nog twee meervallen en een karper. Na deze vissen besluiten we te stoppen, het is mooi geweest voor vandaag. Ik vang in totaal die dag zes meervallen en zes karpers, 4 meervallen verspeel ik en 2 vissen werden misgeslagen, 2 karpers die vlak bij de kant losschoten. Wat een visdag was dit. Niet normaal gewoon!
Vangstresultaten dag 6) Meerval: 1,00 1,34 2,15 2,22 1,50 1,07 Karper: 84 94 94 84 65 86 cm.
Finally….. The Beast 2,22 mtr. Ca. 85 kilo Monstrueuze vis
Na zes dagen op de stek aan de rivier besluit ik de 7e dag het eens te proberen op het kiezelstrand van het stuwmeer van Caspe. Op deze laatste dag wil ik alleen maar op karper vissen omdat ik mijn meter-karper nog niet heb gevangen. De afgelopen 4 dagen heb ik er gevoerd, met mais en boilies, zodat ik met vrij veel zelfvertrouwen op de stek arriveer. Het voeren heeft zijn werk gedaan, het wemelt er letterlijk van de karper. Ik vis met 2 hengels en vang in kort tijdsbestek vijf karpers. Ook verspeel ik er vier! Door de kiezel en rotsbodem vis ik met een Amnesia- voorslag, helaas is zelfs dit materiaal vaak niet bestand tegen dit bodemprofiel. Na de aanbeet knapt de lijn vaak doordat deze achter een rots op de bodem blijf hangen. Amnesia is weliswaar schuurvast, maar wanneer lijn gewoon blijft hangen achter rotsen is de rek weg en kan de slip ook zijn functie niet meer doen. Door het onweer vis ik maar een halve dag, toch is de eindopbrengst meer dan bevredigend. Vangstresultaten dag 7)Karper: 81 69 65 75 92 92 (40 pond,)
Marc met een 35 pond, karper op het kiezelstrandje, Ome Henk met een 40- ponder. Resumerend: Een op het laatste moment ingelaste meerval visvakantie op het Catfish Camp Caspe werd een inslaand succes. De vangsten waren uitstekend, de begeleiding was zeer deskundig en prettig. Gerard is een top-visgids, ik heb veel van hem geleerd en hij was prettig gezelschap. Yacintha en Gert deden er veel aan om de gasten op hun wenken te bedienen. Op veel plekken kun je je visje vangen. Wat me erg aansprak aan Caspe was dat je er kon vissen in een natuur zó ongerept en mooi, alleen daarom zou ik er al terug willen komen. Heel de week heb ik aan de waterkant nauwelijks andere mensen gezien. Ik waande me haast alleen op de wereld.
Marc
|
||||||||||||
